سودابه


   [آرشيو شده ها]

ساعت 11:46 صبح سه‏شنبه 22/5/1387

سايه ات کورم مي کند!


تا نبض اخرين قطره ي اشک


در گريه ي گيسوانم نواخته.


و انتظار جدال روزهايي :


که هق هق انگشتانم خسته اش مي شوند.


بلند خواب نبين....باشد!


سپيد روي ديگري سپيد بختيت را


سياه مي کند.


تا من به جرم قتل يک شاخه ي ماه


افتاب را ببوسم!!!!!!!!!


تا از تلخي چشمانت


به سردي نگاهت برسم.


تو سنگ مي شوي


و من ذره ذره..........


سودابه


¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

ساعت 2:45 عصر يکشنبه 6/5/1387

من متهم شده به گناهي که هيچ وقت


مظنون به يک نگاه! نگاهي که هيچ وقت


اول قرار بود تمام طول هفته ببينمش....


کم کم به ماه و سال و به گاهي که هيچ وقت


من با خيال او همه جا وعده داشتم


در کوچه ي نبودن و راهي که هيچ وقت


گفتند آتش زده آهم که سوخته....


اما کدام آه...اهي که هيچ وقت!!!!


نفرين نکرده ام به خدا بد گرفته است


گفتم فقط برو به... الهي که هيچ وقت!!!!


¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

ساعت 10:24 صبح پنجشنبه 12/2/1387

تقديم به قداست بي انتهاي معلمي که درد را هجي مي کند!!!


درد...


هجي کن تا حرفي از بابا آب داد


                                     يا نداد نباشد!!!


بنويس نان...


تا کودک طعم ان را بچشد...


تا زن نگاهش اشک!!!


          نون ...الف...نون


                 بکش صداي آخر و غير آخر!


                              نه!!!طعم نان آخر وغير آخر ندارد.


تمام غمت پاي اين تخته ي سياه


                               اشک مي شود.


تمام دلت!


پاي اين درس خون.


واژه اي نيست که زن بدهد دست مرد...


تا شايد آن مرد،در باران بيايد!!!!!!!!!


سودابه


¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

ساعت 12:0 عصر شنبه 31/1/1387

3Jokes Love (8)

¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

ساعت 1:8 عصر سه‏شنبه 27/1/1387

جنگل

¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

ساعت 1:18 عصر سه‏شنبه 20/1/1387

سيب سرخي را به من بخشيدو رفت


ساقه ي سبز دلم را چيد و رفت


عاشقي هاي مرا باور نکرد...


عاقبت بر عشق من خنديد و رفت


اشک در چشمان سردم حلقه زد


بي مروت گريه ام را ديد و رفت!!!


¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

ساعت 10:21 صبح يکشنبه 18/1/1387

فرو مي ريزد ديواره خاطره.


و مرغ دل در قفس سرد عشق


جان سپرده!


اسمان پهن...


و در نگاه تند حرفهايم


پاره...پاره


گذر خواهم کرد !


از اين تاريکي


و به اندازه ي اين خاک


دلم مي گيرد!!!!


سودابه


¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

ساعت 12:6 عصر يکشنبه 11/1/1387

ته ماند ه ي خيالت


يا تفاله ي حرفهايت


کدامم؟؟؟؟


فقط حرف ربط داده به انتظارم !!!


انقدر انتظار کشيدم


تا معتاد شدم


ترکم مکن


ترکم بده!!!!!!!!!


سودابه


¤ نويسنده: سودابه افسر بهادري

نوشته هاي ديگران ( )

   [آرشيو شده ها]
3 ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
[22/5/1387- 11:46 ص] به جرم قتل يک شاخه ي..................
[6/5/1387- 2:45 ع] گناهي که هيچ وقت......
[12/2/1387- 10:24 ص] طعم نان
[31/1/1387- 12:0 ع] و عشق.......
[27/1/1387- 1:8 ع] بهانه ي زيستن
[20/1/1387- 1:18 ع] عاشقيهاي مرا باور نکرد...
[18/1/1387- 10:21 ص] قفس عشق
[11/1/1387- 12:6 ع] انتظار
[آرشيو شده ها]

خانه
وررود به مديريت
پست الکترونيک
مشخصات من
 RSS 
 Atom 

:: بازديد امروز ::
0
:: بازديد ديروز ::
12
:: کل بازديدها ::
2276

:: درباره من ::

سودابه

سودابه افسر بهادري[46]
سلام به اندازه ي دستان احساس دلتنگي که مي کنم شعر هايم بهانه اي مي شود تا اشک راهش را پيدا کند . اين آخرين لحظه هاي بودن نيست ، اگر تو باشي ! آدمها فراموش شدگان آسمان و زميني هاي دلتنگ ،تک تک ستارگان را به نام خود مي کنند شايد ...

:: آرشيو ::

نا گفته هاي باران [12]
عشق نفرين قشنگيست... [15]
اين صداي سکوت است!!!مي شنوي؟؟؟ [11]

:: لينک دوستان من::

پرسه زن بيتوته هاي خيال
شعر صبا
شادي(زمزمه هاي دلتنگي)
خانواده و زندگي سالم
ساغر هستي
تا ابد عشق تو مرا بس
دوران زندگي
نيلوفر
حرفهاي نگفته
باران سبز
اعتراض
ربکا13
اسير سرنوشت

:: لوگوي دوستان من::















:: خبرنامه وبلاگ ::

نام:

ايميل: